311214

2014'ün son acroyoga seansı pek verimli geçti. toplamda sekiz kere düşerek kişisel rekorumu kırdım.




241224

hayat hikayem.

bilinmeyen adanın öyküsü - josé saramago

"kadının uykuya dalıp dalmadığını merak etmiş, sonra onu teknede aradığını ve hiçbir yerde bulamadığını, devasa bir gemide birbirlerini kaybettiklerini hayal etmişti, rüya hünerli bir sihirbazdır, varlıkların boyutlarını ve birbirlerine olan uzaklıklarını değiştirir, yan yana uyuyan kişileri ayırır, birbirine uzakta kişileri kavuşturur, kadın birkaç metre ötesinde uyuyor olsa da adam ona nasıl ulaşacağını bilemez, oysa ne kolaydır iskele tarafından sancak tarafına geçmek."

"kadının asıl canını sıkan nokta, erzak dolabında tek bir lokma yiyeceğin bulunmamasıymış, sarayda kırıntıyla idare etmeye alışık olduğundan kendisi için değil, tekneyi teslim alan adam için endişeleniyormuş, birazdan güneş batacak ve adam karnı açlıktan kazınarak tekneye gelecekmiş, çünkü işten evlerine dönen erkekler, midesi olan ve karnını doyurması gereken varlıkların sadece kendileri olduğunu zannederler."

"beğenmek sahip olmanın en iyi şekli, sahip olmaksa beğenmenin en kötü şekli olsa gerek."

"kim olduğunu bilmiyorsan kendin olabilmen mümkün değildir."

"tekneler olmasa sen bir hiçsin, oysa tekneler sen olmasan da rahatlıkla denize açılabilirler."

151214

okuduğum bütün kitaplar sevmeyi öğretmek için yazılmış sanki.

kazanan yalnızdır - paulo coelho

ruhunu arındırmaya ihtiyacı vardı, o yüzden de ona her zaman yol göstermiş olan dört güce başvurdu: sevgi, ölüm, güç ve zaman. tanrı tarafından sevildiğimiz için sevmeliydik. yaşamı doğru biçimde kavramak istiyorsak, ölümün bilincine varmalıydık. gelişmek için mücadele etmeliydik, ama mücadele ederken kazandığımız gücün tuzağına düşmeden, çünkü böyle bir gücün değeri olmadığını biliyorduk. son olarak da, ilahi ruhumuzun, tüm fırsatları ve sınırlamalarıyla zamanın ağına takıldığını kabullenmeliydik.