ent:
bahar kayın yaprağını açıp özsuyu yürüdüğünde dala;
ışık vahşi ormandaki dereye vurup rüzgar vardığında yamaca;
adımlar uzun,nefesler derin,dağ havası keskinken tam,
geri dön bana! geri dön! söyle, güzel değil mi ülkem!
enthanım:
bahar gelince bahçeye kıra,mısır yapraklanınca;
meyve bahçesinde tomurcuklar parlak kar gibi açınca;
yağmur ve güneş doldurunca hoş kokularla yeryüzü'nü,
kalırım burada, dönemem sana, benim ülkem de güzel çünkü.
ent:
yaz dünyaya yayıldığında, altın rengi bir öğlen vakti
uyuyan yaprakların çatısı altında,açılır ağaçların düşleri;
rüzgar batı'dayken, yeşil ve serinken orman sarayları,
geri dön bana! geri dön! kabul et, en güzel ülke benimki!
enthanım:
yaz gelip ısıtınca dalındaki meyveyi, kahverengiye çalınca yemiş;
saman altın rengi, başaklar beyaz, hasat köye gelmiş;
bal dökülmüş, elma olgun, rüzgar batı'da da olsa
benim ülkem en güzeli, kalırım burada güneşin altında!
ent:
kış gelince hiç acımaz,katleder tepeyi, ormanı;
devrilir ağaç, yıldızsız gece yutar güneşsiz günü;
rüzgar ölümcül doğu'dan eser; bense acı yağmurun altında
seni ararım, sana seslenirim, geri dönerim sana!
enthanım:
kış gelip de şarkı susunca, çökünce karanlık sonunda;
çıplak dal kırılıp, işler bitip, ışık solduğunda;
ararım seni, beklerim seni, yollarımız rastlaşana dek yeniden;
düşeriz yollara birlikte, acı yağmur yağarken!
birlikte:
batı'ya olan o yola düşeceğiz birlikte,
bir ülke bulacağız uzaklarda, gönüllerimizi huzura erdirmeye!
