bugün cemal süreya parkında parkurda koşayım dedim ama koştuğum dört turun ardından intihar etmemek için markette sığındım. parkur koşmaktan keyif almadığımı keşfettim keşfetmesine de bu parkur hem kısa hem de akşam saati ve mahalle arası olması sebebiyle bolca sol şerit işgal eden ve önüne arkasına dikkat etmeyen insan doluydu. kenarda oturup biraz sakinleşip şimdilerde favorim olmaya başlayan ayrancı sıhhiye arasını koştum. yarın biraz daha erken çıkıp operaya kadar gideyim diyorum. bir sonraki gün de ulusa giderim belki ha? uf çok çılgınım. ULUSTAN KORKMUYORUM. ULUS BENDEN KORKSUN.
yolda minik bir taciz vakası oldu ama ben artık standartlaşmaya başlayan kükremem ile yine tacizciyi teşhir edip galibiyetle olay yerinden ayrıldım. tacizciden gelen özrü de alıp madalya niyetine takıp geziyorum. ataerki götümü yesin.